Al Gore for president (Knack, 13 juni 2007)

Zowel de Republikeinen als de Democraten hebben hun ideale presidentskandidaat nog niet gevonden. Wanneer bezwijken de outsiders onder de toenemende druk?

PETER VERMAAS

Terwijl de Democraten zich opmaken voor een harde en riskante tweestrijd tussen Hillary Clinton en Barack Obama, hebben de Republikeinen hun ideale kandidaat nog niet gevonden. Aan zowel oud-burgemeester Rudy Giuliani, senator John McCain als voormalig gouverneur Mitt Romney zit een luchtje. Hoe hard deze drie ook roepen ‘in de traditie van Ronald Reagan’ te staan, geen kiezer die het gelooft: Giuliani is te liberaal, McCain te veel op de hand van Bush en Romney is een mormoon en een ‘flip-flopper’: iemand die vooral op sociaal gebied (abortus, homorechten) te vaak zijn standpunten heeft aangepast.

Voor de gemiddelde Bush-stemmer, de overwegend protestants-christelijke sociaal-conservatief, heeft het huidige deelnemersveld weinig te bieden.

Twee mensen kunnen de Republikeinen uit de brand helpen. Het zijn voormalig speaker Newt Gingrich, leider van de neoconservatieve overname van het Congres tijdens het presidentschap van Bill Clinton, en ex-senator Fred Thompson, beter bekend als aanklager Arthur Branche uit de televisieserie Law & Order.

Hollywood-ster

Gingrich maakte onlangs bekend pas eind september met uitsluitsel te komen. Dat geeft hem de kans tot die tijd achter de schermen aan een campagne te werken en bovenal, buiten het gekrakeel van de officiële debatten om, te peilen of de behoefte aan een klassieke, christelijke conservatief zoals hij dan nog altijd nijpend is.

Acteur en jurist Fred Thompson heeft vorige maand officieel bekendgemaakt te onderzoeken of een kandidatuur voor het presidentschap haalbaar is. In 1994 werd hij in Tennessee namens de Republikeinen verkozen tot senator en twee jaar later werd hij zonder problemen herkozen. Een voormalig medewerker uit die tijd voert vanuit Knoxville zo actief campagne, dat Thompson al enige tijd meeloopt in een aantal officiële peilingen. En daarin gooit hij hoge ogen.

Volgens sommige onderzoeken zou de acteur een uiteindelijke presidentsrace tegenover de grootste Democratische kanshebber Hillary Clinton gemakkelijk winnen.

Net als Gingrich wordt Thompson door de waardenpolitie bij de Republikeinen in ieder geval goedgekeurd. Hij mag dan wel geen regelmatig kerkganger zijn, volgens de Conservative Union heeft Thompson als senator altijd onberispelijk gestemd. En met zijn Hollywood-achtergrond is Thompson, die ook al eens in een televisieprogramma voor president speelde, in het Republikeinse deelnemersveld de enige kandidaat die écht op Ronald Reagan lijkt.

Ontzag voor Gore

Ook voor Democraten komt de hoop uit Tennessee. Hillary Clinton leek zeker van haar zaak, maar met haast evenveel campagnegeld en nauwelijks mindere cijfers in de peilingen maakt senator Barack Obama uit Illinois een goede kans.

Obama heeft gezegd niet als vicepresident onder Clinton te willen werken en van Hillary Clinton mag worden aangenomen dat ze ook niet onder de veel jongere Obama wil dienen. Twee geschikte kandidaten lijkt een luxeprobleem, maar in potentie kan de Democratische Partij ook als vanouds splijten.

Maar dan is er Al Gore. De Republikein Thompson kon in 1994 in Tennessee alleen maar gekozen worden omdat senator Gore tot het Witte Huis geroepen werd.

Precies een jaar na het verschijnen van zijn film An Inconvenient Truth is Gore niet meer van de televisie te slaan. Vorige week verscheen van zijn hand een nieuw boek, The Assault on Reason, over de wijze waarop tijdens het presidentschap van Bush de Rede in de politiek op een zijspoor is beland.

Als bij de Democraten een tweestrijd tussen Hillary Clinton en Barack Obama ontbrandt, dan zou hij op het laatste moment kunnen instappen om de rijen te sluiten. Zelf zegt Gore: ‘Het is onwaarschijnlijk, maar niet onmogelijk.’

Door de wijze waarop Gore zich na de dramatisch verloren verkiezingen van 2000 herpakte en zijn verliezersimago wist op te poetsen met de strijd tegen de opwarming van de aarde spreken zelfs de meest verstokte Republikeinen en conservatieve christen-dominees vol ontzag over ‘Saint Albert’ en zijn gewijde missie.

Gore is politiek ‘eigenaar’ van het opeens onwaarschijnlijk actuele campagnethema milieu. Terwijl alle Democratische én Republikeinse kandidaten stad en land afreizen om nieuwe grootse plannen tegen klimaatverandering en zelfs president Bush zich nu achter internationale klimaatafspraken schaart, is Gore op dit terrein de meest authentieke stem.

Voor de deur van een boekhandel in New York waar Gore zijn nieuwe boek signeerde, is er volgens zijn fans geen twijfel mogelijk: ‘Run, Al, run!’

Advertenties

About this entry