Mitt Romney’s verdomhoekje (De Groene Amsterdammer, 14 december 2007)

Met een kandidatuur van de Republikein Mitt Romney hopen de mormonen salonfähig te worden.

SALT LAKE CITY – Hij werd geboren in Michigan, was gouverneur van Massachusetts en is deze dagen vooral te vinden in Iowa en New Hampshire. Maar de wortels van mormoon Mitt Romney, Republikeins kandidaat voor de presidentsverkiezingen, liggen in Salt Lake City, het epicentrum van de Church of Jesus-Christ of Latter-Day Saints (lds) en gaststad voor de Olympische Winterspelen van 2002. Romney was niet alleen chief executive officer van die Spelen, maar wordt met een bronzen plakkaat op het Olympic Legacy Plaza in het plaatselijke winkelcentrum bovendien geëerd als een van de grootste private financiële donoren. Mitt Romney was een ‘gold level’ donor. De kerk zelf was platina.

Tijdens een toespraak in Texas probeerde Romney vorige week de vooroordelen over zijn geloof weg te nemen. De basis van evangelische stemmers, aan wie George W. Bush zijn presidentschap te danken heeft, neigt steeds meer naar de authentieke stem van de voormalige baptistische predikant Mike Huckabee, die het in de staten met een vroege primary beter doet. Maar komt dat doordat Romney een mormoon is? Net als de katholiek John F. Kennedy, die in 1960 uitlegde dat hij als president niet naar Rome zou luisteren, probeerde Romney zijn toehoorders ervan te overtuigen dat het Oost-Europees ogende betonnen hoofdkwartier van de kerk in Salt Lake City niets met zijn toekomstige beleid te maken krijgt.

Romney ging met zijn verhaal echter vooral in op de publieke verschijningsvormen van religie in de VS en liet zijn eigen geloof goeddeels buiten beschouwing. Slechts één keer refereerde hij eraan. Maar hij vermeed de pijnpunten. Mormonen geloven dat de bijbel niet compleet is en dat, zoals beschreven in het Book of Mormon, Jezus Christus na de wederopstanding aan een inheems volk in Amerika is verschenen. God, Jezus en de Heilige Geest zijn drie aparte entiteiten, de Hof van Eden ligt in Missouri en Salt Lake City is Zion. Bovendien beschikt de kerk over een levende profeet, de kerkpresident, die van tijd tot tijd communiceert met God om de kerk in het juiste vaarwater te krijgen. Dit ligt allemaal moeilijk bij evangelicals, die de lds-kerk bovendien niet als christelijke kerk willen accepteren. Maar Romney probeerde in zijn speech vooral de gemeenschappelijke vijand, de seculieren, in de hoek te zetten. En slaagde daar wonderwel in.

Zijn de mormonen zelf teleurgesteld dat Romney zich zo op de vlakte hield over zijn eigen kerk? ‘Welnee’, zegt Dan Wotherspoon, hoofdredacteur van het liberale mormonentijdschrift Sunstone. ‘Hij is een van ons, zo zien heel veel mensen dat. Het is met mormonen eigenlijk net als met joden: er is een sterk stamgevoel. Veel mensen hier, ook Democraten, zijn diep van binnen erg trots dat Mitt Romney het zo ver heeft geschopt. Hoe meer hij erin slaagt om ons geloof mainstream te maken, hoe beter.’

Bijna tweehonderd jaar proberen de mormonen door de rest van Amerika geaccepteerd worden. De Olympische Spelen speelden daar een rol in, het beroemde Mormon Tabernacle Choir – dat optreedt bij inauguraties van presidenten – is goed voor de pr en nu is Mitt Romney het visitekaartje naar buiten. Op de dag van Romney’s speech verstuurde de kerk een persbericht waarin er nogmaals op gewezen werd dat de kerk officieel onpartijdig is – de Democratische meerderheidsleider in de Senaat, Harry Reid, is tenslotte ook een mormoon. Volgens een lokale peiling vindt 66 procent van de inwoners van Utah, de staat waarvan Salt Lake de hoofdstad is, dat Romney een ‘excellent job’ heeft verricht. 62 procent beklaagt zich erover dat de percepties over mormonen ‘niet juist’ zijn. Wotherspoon: ‘Wij zijn het wel gewend om in het verdomhoekje te staan.’

PETER VERMAAS

Advertisements

About this entry