After you (De Groene Amsterdammer, 5 september 2008)

DE OPGEBLAZEN CLINTON-VETE

DENVER –  De cartoon in USA Today op de laatste dag van de Democratische conventie in Denver sprak boekdelen. Een vriendelijk glimlachende supporter van Hillary Clinton en een evengoed aimabel kijkende aanhanger van Barack Obama komen elkaar tegen in de conventiehal en weten even niet wie wie moet voorlaten. ‘After you’, zeggen ze in koor. Maar een journalist op de voorgrond van de cartoon geeft een spannende draai aan het misverstand op de conventievloer: ‘Nieuw bewijs van ruzie tussen Obama- en Clinton-aanhangers’.

Het was de dag na de veelgeprezen toespraak van Bill Clinton en twee dagen na de toespraak waarin voormalig Democratisch presidentskandidaat Hillary Clinton zich zonder voorbehoud volledig achter de kandidatuur van Obama schaarde. Ze noemde zich een ‘trots supporter van Obama’, zei dat Obama ‘mijn kandidaat’ is en ‘onze president moet worden’ en beloofde alles te doen om hem en de Democratische Partij daarbij te helpen.

Maar de Amerikaanse massamedia waren niet overtuigd. Hillary was vergeten te vermelden dat Obama ‘klaar is om [het land] te leiden’. Met andere woorden: Hillary Clinton twijfelde nog steeds aan de kandidatuur en aan Obama’s geschiktheid als commander-in-chief. Toen Bill Clinton dat een dag later goedmaakte, was er wéér iets te klagen. ‘Bill Clinton heeft een ontzettende hekel aan Obama, dat werd vanavond weer duidelijk’, zei de legendarische journalist Carl Bernstein op CNN. Het was tekenend, vond hij, dat Bill diezelfde dag had laten weten op de slotavond van de conventie niet naar het footballstadion te komen om Obama’s acceptatietoespraak live mee te maken.

Maar die andere oud-president, Jimmy Carter, kwam ook niet. Dat Hillary wél ging, was omdat ze als vooraanstaand lid van de conventiedelegatie van de staat New York een rol had. Namens die delegatie had ze op woensdagmiddag, de dag van de ‘roll call vote’, de officiële stemming, waarop ook haar naam stond, opgeroepen om Obama ‘bij acclamatie’ tot Democratische kandidaat te kiezen. Dat haar naam daar nog op stond, was bepaald niet zo’n hemelschokkende gebeurtenis als sommige media het deden voorkomen. In 1992 stond verliezer Jerry Brown op de roll call en vier jaar eerder bleef Jesse Jackson evengoed kandidaat tot de slotdag van de conventie.

De vraag blijft of Hillary-supporters ondanks het felle pleidooi van hun heldin toch in november op John McCain gaan stemmen. Wat dat betreft hebben de Republikeinen de Democraten met running mate Sarah Palin een dienst bewezen. Oké, Palin is een vrouw, maar terwijl McCain als gematigd Republikein voor Democraten daadwerkelijk een alternatief zou kunnen zijn, is de reactionaire pro-life gouverneur van Alaska dat bepaald niet.

Het is jammer dat de Democratische conventie inmiddels voorbij is. Anders hadden de vijftienduizend in Denver aanwezige journalisten de Hillary-diehards weer voor de camera kunnen halen om te vragen wat ze van Palin vinden. Tot woensdagmiddag stonden ze voor de ingang van het conventiecentrum te demonstreren: welgeteld 21 licht hysterische vrouwen met spandoeken voor Hillary. Daaromheen: dertig zwaar hysterische camerateams.

PETER VERMAAS

Advertisements

About this entry